Susmalar Alfabesi

SUSMASALI

S

susmalar alfabesi

paslı diller, körelmiş im/lâ/l

geçmiyor iplikler çoğalan geceyi

hançer(eler)in keskin yeşilinde

düğümlenen zılgıt, o süreğen dal

üreyen fısıltısı mayının

-sıyrılıyor kınından kin: tısss!

hangi ak(k)or bu kontrbasın

yükselip alçalan sesinde

U

hadi daya başını omzuma

en asisi nehirlerin, son oğulu

safranlar sarısı balın

u/yuyayım çatalında kollarının

birlikte u/yanalım: andante

kurtlara ula beni

ulusun içimde bin kurt

S

her dilin alfabesi

ayrı kurur saçlarını

taraçalarında tarihin

-etçil obur meşime-

susssssss-

ma

yı/kan sorularını

yıka suyumla

~*~|

Perihan BAYKAL

Berfin Bahar, Mart 2008

Ateş Böceği

ATEŞ BÖCEĞİ

1.

yâ kebikeç!

sıyrılır yalanın ve yılanın kavı kavi

er ya da geç!

su ve söz

bulur adresini

gül dikeniyle sınar, gelincik sabrıyla

bir dilsiz diber ki, soylu

sözün bittiği yerlerde çıkagelir hep

ya da ah, yetmediği!

sustuğu kadardır bazen insan

2.

bu acıyı yeni koydum sol yanıma

tadı yeni, dili yeni, eşki yeni

yenik bir gülün kapanışı içine kendi

kendine batan yürek dikeni

şair kalbi! tanrı sırçadan mı yarattı seni?

nasıl dünyayı ol sühan'dan

gülü suyun nârı, efsunu peri!

pan ülkesinin çocuğudur ki o

kalbi büyüktür avuçlarından

ne bilir ah, kan tüten hançeri

yanıldığı kadardır bazen insan

3.

soyun teninden! eğnin göğnüsün

âteş kim pervâne o, pervâne kim o âteş

aşk! senin en güzel yüzün

yandığı kadardır bazen insan

4.

geceydi...

karanlığa ateş etti bir el

bir ateş böceği

kan revan!

Perihan BAYKAL

Kıyı, Kasım Aralık 2009, Sayı: 211

Ateş Böceği

ATEŞ BÖCEĞİ

~*~

1.

yâ kebikeç!

sıyrılır yalanın ve yılanın kavı kavi

er ya da geç!

su ve söz

bulur adresini

gül dikeniyle sınar, gelincik sabrıyla

bir dilsiz dilber ki, soylu

sözün bittiği yerlerde çıkagelir hep

ya da ah, yetmediği!

sustuğu kadardır bazen insan!

2.

bu acıyı yeni koydum sol yanıma

tadı yeni, dili yeni, eşki yeni

yenik bir gülün kapanışı içine kendi

kendine batan yürek dikeni

şair kalbi! tanrı sırçadan mı yarattı seni?

nasıl dünyayı ol sühan'dan

gülü suyun nârı, efsunu peri!

pan ülkesinin çocuğudur ki o

kalbi büyüktür avuçlarından

ne bilir ah, kan tüten hançeri

yanıldığı kadardır bazen insan

3.

soyun teninden! eğnin göğnüsün

âteş kim pervâne o, pervâne kim o âteş

aşk! senin en güzel yüzün

yandığı kadardır bazen insan

4.

geceydi...

karanlığa ateş etti bir el

bir ateş böceği

kan revan!

~*~

Perihan BAYKAL

Kıyı, Kasım Aralık 2009, Sayı: 211

Kâf'i ; Hiç ; Hep

ÜÇ KISA ŞİİR

Kâf’i

“ben bu göğün kuşu değilim!” dedi

yaktı kendini Anka

o’ydu tuz

oyuldu içim

kere otuz!

su! su! su!

inledi çölüm

sana susadım

susadım sana

su

arasaydın

bulurdun beni

bir çiy tanesinde

Hiç

atlası şehriyârımın

ölüm ölüm

kanlıca zâlim

-o mahlas’ı kül!-

duldanda ne saklarsın

kendinden başka?

Hep

acı her esir aldığında dilimdeki eğiri

uzanırdı salkım söğütlerin

tirhandillerin

ne zaman yalımlar içinde yalın kalsam

hep bir çift kırmızı pabuç buldum başucumda

öptün, geçti

çok yaşa hayat!

***

Perihan BAYKAL

Zalifre Yazıları, Sayı:5

TUĞLU TUYUĞ

TUĞLU TUYUĞ

koş gel gecenin nar şurubundan içelim.
dallar güle kesmiş. çınayaz! ürperelim.
mehtap suda ahraz! nilüfer ay sağıyor…
düştük! s u s-a-y a n aşk ile serden geçelim.

gül! saten giysili ece, suyun nârı
sevdayı vuruyor başıma kokun ığıl ığıl
eğildiğimde kıvrımlarına o gizli:
ene'l aşk! ene'l aşk! ene'l aşk!

gözün göze değdiği yerde başlarmış yangın
sözün söze!
ah o derya içre köşk, közden tezene
aşk! âteşteki dil, dildeki âteş

bak bütün temmuzlar bizim, bütün uykusuzluklar
gel bir elmayı birlikte sevindirelim
dişler gibi yaşamın gümrah etenesini
-o her teli âhüzar
çifte su verilmiş tendeş bıçak!-

şimdi bir şaraptır demleniyordur
söylenmemiş söylenecek her söz
öpülmemiş öpülecek her dudak
gel defnesine gölgenin
erinyeler bulmadan izimizi

bekle bu zarlar hileli
yeniden başlayalım
yenilelim yeniden
doymadı ağzımız kekre süte

hangi kırık camından baksam kalbimin, ah
reayası ben, padişâhı sen!
mine'l aşk! mine'l aşk! mine'l aşk!

düşür gülünü algın ömrüme
sağalsın yaraları tüm şehirlerimin

Perihan BAYKAL

Şehir Dergisi, Ağustos 2009