KÜSNÂME

KÜSNÂME

*~~*~~*~~*~~*

gözlerim

çöl yutmuş badem çiçeği

beyazsız beyazlardan

ve eterli yazlardan

yerde kum ve hayıt

gökte ay mahsusluğu

vahşi bir atın su içtiğiydim

avcunuzdan

soluk soluğa akan bir deli çığ

terkimde dağlar, terk edilmiş

revnaklı taklardan geçtim

uzun ve kimsesiz

karafakilerden dökülür gibi

döküldüm kör uykularınıza

çizerek mânânın altını, gümüş

say ki içtim ol zakkumun suyundan

acıyla yudum yüzümü

yuğlar boyu, kaknüs!

narlı bir yankı oldum

çarşılarınızda

kalır belki, biraz üvey

benden bir zambak kokusu

avlularınızda

Perihan BAYKAL
Yazılıkaya Şiir Yaprağı, 33

 

Güz İçin Birkaç Söz -LÂFIGÜZ-

Güz İçin Birkaç Söz

-LÂFIGÜZ-

güz üzüm gözlü bir kız; sayrıl, ince, sarı

uzun yollara gider, uzun yollardan gelir

elinde bir şahabi yumak

sararhasarar, sararhasarar

bu mevsim kırağıyla karılmıştır biraz

alacalı bir atlas hışırtısıyla, iri

açılmış gözleriyle bir pal güvercinin

bakışında akşamın yorgun patı

bir güzü hep yeniden çözmek saçlarından

bir çocuğun iyi huylu merakıyla

diri yağmurlar devşirmek vakitsiz

güz nedir, nedir güz; güz bir ahraz çerçidir

alır çıkarır gümüşüne suyun, serin

ah ustam, acı diptedir elbet

güz kuşlarının ötüştüğü o derin

yeniler sırrını aynaların durmadan, kavi

ne ki güz, hep kendini ağırlayan bir konuk

sümbül makamı bulutların, rehgüzârı

güz bir fal ölüsüdür şimdi masada

evirir çevirir dünyayı, küçük fincanlar oyar

karıştırır, kırıştırır külleri; durmadan nefti

bahçedegevezerüzgâr

birkaç anı, birkaç gazel

seyiren salıncağı

yaşamın

 Perihan BAYKAL

Onaltıkırkbeş, Sayı:24

MÂCERÂÜNNEHİR

Mâcerâünnehir

I.

ben hep güneşle uyandım sabahları

ağusuyla kengerin, dilâzâr!

ciğerlerimde artağan bir gülün terli telaşı

kıyısından geçtim ölümün kırpmadan gözümü

bendim, bendim, bendim o

hançer yalımı gibi yalayan teninizi

soğurdum aşkı, kızılca kanımla yoğurdum

neyimdin

      neyimdin

            neyimdin ey aşk

sazım mıydın üflediğim

ne zaman eğildimse nemli ağzına

seyreldi gecenin siyah atları

fasılasız bir gül yanığıdır ömrüm

billuri bir ayna

ki dökülmedi hiç

sırrım!

..........

ben kendimi hep bir ırmağa tamamladım

II.

düzümden okuma beni göremezsin

kalbim bir onmaz kayıp

ufka gölgesi düşmüş

o gümrah yaseminde

sayfama yılkılar serpilmiş, beyaz

yılgınlıklar!

savurur talih saçlarını

kör tarihine ülkemin

tararım tararım açılmaz

dara düştü narağacım

düşmedi dâvam

özümden ağrı, sözümden ağır

kavlim var denizle:

uyansın ruhumda uyuyan ırmaklar!

Perihan BAYKAL

Eliz, Mart 2009

SİHRİYAR

SİHRİYAR

soy atım
vahşi kısrak!
hadi sen de bir çentik at
şu zamâne ağacına
kahverengi üstüne ak

gel dizginin dolu, gel eşkin
çözelim saçlarını dona çekmiş bir meşkin
süzelim bâdesini

neşveyle gel, işveyle
aşıralım umudu dağdan bacadan
gülü yâdelden, hoyrat!

dolmaz çün kendi kendine
ne ay ne ayna
sen yakmazsan kandili
neyine ışk!

kerem et ey devâ, ey sözleri şekvâ!
bak ki hayran, ak ki hasret
ay dolunsun, dolansın başımıza
şu âlâ cinnet!

açtın mı o kapıyı
sıyrılır kabuğu düşlerin
aştın mı o kapıyı
çırılçıplak bir yaz
etenesi som mavi

-ah o kelebek hattı o kayran!-

ne çalap, ne cümle acun
ne var tam bu dünyada
aşktan başka?

ay, ay, ayyy!
çalsın kitara, çıldırsın pan

kısaltmalar kadar kısa yaşanan aşklara inat
upuzun yaşayacağız sözcükleri

Perihan BAYKAL
Afrodisyas-Sanat, Ocak-Şubat 2010, Sayı:19

ŞİİRPENÇE

ŞİİRPENÇE

martı gagasında bir tutam mavi!
öptüm koyusundan… sularım şavkıdı
sarışın bir mızıka sesi oldu hayat
yüzüm
âsude çocuk yüzü
-denizler boyu sim'bâdısabâ!-

tuttum
ebe oldum ebemkuşağına
doladım dilime belime
ol berceste heceyi, –gülbengî
bir nefes bir nefes bir nefes daha!
soluduğum rahvan ölüm, üflediğim mor duman

neyleyim âbı şarabı
doyarım ağzınla bal yemiş gibi
ömrüm deminde nârıbülbül
konmuşum da ak iğdenin dalına
öter dururum
geceden sabaha

vaktidir yom çekmenin aşkî kuyulardan
alnımıza yazılmış bu davet bir kere
bendesiyiz vâdesiz
şiirpençe divan

tutmuşuz da acunun kulağını
çeker dururuz
ezelden
şemsiâbâda

Perihan BAYKAL

Denizsuyukasesi, 2008

TEMMUZ'UN SUÇU

TEMMUZ'UN SUÇU

ben suyum; sudan geçen alabalık, alabalıktan geçen su
ben ateşim; ateşten geçen habbe, habbeden geçen ateş
bende ve melik, şakayık ve liken
bam teliyim bir çalgıçsız curanın
eğici dilden, gül ağacı

ah, şu delilik
şu deli ilik
sedef düğme olup geçemediğim
sılada gurbet acısı

aşkaydı başkalık. iki sözümden biri
kaygan ağzı yolun ve yosunun
insan olmanın dur duraksız sızısı
yunus yunus yâne’leyin

vurmuşlar ninemi, saçları iki sarışın belik
dili eliften, kabuğu çetin sır
babam ki hâlâ diyemez ş’yi

ah, acının eylülü, temmuz’un suçu
emdim dikenimi, dîdem kanadı
ebabil kuşları, ebabil kuşları
çatladı taşın sarısabrı. usum ağrıdı

hayyam’dan yeldim şarabî
ey ufuklar gözcüsü, cihannümâ
ben ödedim bu gülün diyetini
şart olsun ki!
hırkamı giydim, eydim sözümü

dediler leylîdir bütün aşklar
peri tozları dünyanın, feriştahları
aşk bir bâtıl inanıştır
tuttum doğuya döndüm yüzümü

yarıldı nar… yayıldı nektar…
tut!uştum
bir ömür aslı oldum suretin

ah, temmuz’un ne suçu var!

Perihan BAYKAL

Patika, Ekim Kasım Aralık 2009, Sayı:67

Ben Hayatta En Çok Seni Sevdim

BEN HAYATTA EN ÇOK SENİ SEVDİM

*~*~*~*~*~*

ben hayatta en çok seni sevdim
sen çıkıp yeldin, geldin ya yeğin
gündüzler gece oldu, geceler gündüz
güneş tabakta turunç, ay gölde tavus

kazaz inceliğiyle yontardık aşkı, biz aşkı
tek tek, tane tane, an be an
fırat kıyısında içilen mırradan acı
ve deliydi balımız
-ki en çok sevdiğini kanatır insan-

ben hayatta en çok seni öptüm
dudağım dudağına
tenin tenime değende
en güzel kırmızısı dünyanın

ben en çok sana güvendim hayatta
tuttum elini eğildim uçurumuna yüzünün
kar yağarken düşlerimize incecik
sen gibi örtmedi bir daha kimse üstümü

ben hayatta en çok sana küstüm
giderdim senden sana varırdım
sığındığım dulda yine senin kuytun

iflah olmaz martısıydım göğünün
ben tufeyli, ben evcil, ben vahşi
ne olduysam hep senden yana, sana doğru

yirmi bin gözüyle baktım kelebeğin sana
bakar gibi suya gül, uçsuz ve sonsuz
bir yavru kuş ağzıydı yüreğim ağzında
işte öyle, işte öyle, işte öyle sevdim

hayatta ben en çok seni sustum
yaşım göstermedim yağı yabana
geceler boyu eğirdiğim kınnaptın ince
ellerim kalebent, gözlerim sufi
ben seni bir büyük yemin gibi sevdim

ben hayatta en çok seni…

şimdi kim özür dileyecek kuşlardan, kim
hangi dal, hangi mavi

Perihan BAYKAL

Karşın Dergisi, Sayı: 14, Ağustos-Eylül 2009