17 Ocak 2011 Pazartesi

CILGA

                                 
CILGA

………….ağaç mı dikiyorsunuz? âlâ!
………………ya kırdığınız onca dal?

bir rüya!
dokunup omzuma
uyandırdı kan uykulardan:
meğer her şey gerçekmiş!

gül şen bir suretmiş aynada
ne aslı varmış ne kerem!

meğer o güzel ateşler
o güzel rüzgârlara binip
çoktan uçup gitmişler

kurudu çeşmi bülbülün!
kurudu gürleyik pınar!

ahh! tutyası gözlerimin
ölüm! kara göğnekli güveyim benim

atım tökezledi, düşüm döşüm kan
düştüm üstüne bir yalman sözün

atımı dağlara sal!
adımı yoklara!

bu kadar mavi size ziyan…
bu kadar gözyaşı!

çekiyorum kuşlarımı göğünüzden

*

Perihan BAYKAL

Şehir, Aralık 2010

Kitap Kokulu Oda

KİTAP KOKULU ODA Zamanıdır, Zamanı Gelmenin! “vakt erişti, herkesler bilsin bunu! Artık çiçek açma zamanıdır taşın, yüreğinse tedirginli...