SÜRÇ-İ NİSAN
1.
yayından fırlamış oktum
tirendaz dalgınlığı
dargınlığı
bir suyun öz yatağına
kondum camına bir üveyik kuşu
kimdim? neydim? nedendim?
soru iminden bir sorguç
meğer
her şeyi bilirmiş tanrılar
-ik’elleri kan-
koptu bileğime bağladığım ip!
en ağır yara: dünya
2.
yaslamış başını göğün kavsine
ağlıyor sümbül oyalı bir sümbül
yaşları kudretten, zembili kafes!
hayâl çiçeğim
düştün de
kırıldı mı tacın?
daha kaç taşım hece, kaç cevaz
yaz! aksın yüzük kaşın
yâkuti
çoktan dolmuş miâdı
ipek böceğinin
ah kim duyar kim duyar kim
gülün imdâdını
de ey kekliğim meri
yırtıp aysar gecenin kanlı yeminini
ya kimya kimi
ya kimya kimi
~*~
Perihan BAYKAL
Kurgu, Mart-Nisan 2010, Sayı:1
