CILGA

                                 

CILGA

………….ağaç mı dikiyorsunuz? âlâ!

………………ya kırdığınız onca dal?

bir rüya!

dokunup omzuma

uyandırdı kan uykulardan:

meğer her şey gerçekmiş!

gül şen bir suretmiş aynada

ne aslı varmış ne kerem!

meğer o güzel ateşler

o güzel rüzgârlara binip

çoktan uçup gitmişler

kurudu çeşmi bülbülün!

kurudu gürleyik pınar!

ahh! tutyası gözlerimin

ölüm! kara göğnekli güveyim benim

atım tökezledi, düşüm döşüm kan

düştüm üstüne bir yalman sözün

atımı dağlara sal!

adımı yoklara!

bu kadar mavi size ziyan…

bu kadar gözyaşı!

çekiyorum kuşlarımı göğünüzden

*

Perihan BAYKAL

Şehir, Aralık 2010

Rüyam Gördü Seni

RÜYAM GÖRDÜ SENİ


Çöl…


gün uçtu
göz çelerip
kapanana dek

 “maviye gel!” diye bağırıyordu adamın biri
elinde bir parça puslu gök

suflör unutmuş çoktan, bir eski replik
“aşkım onurumdur, düşürmem!”

 dur! bekle…
biraz daha ölme’sen
yeni bir hüküm biçelim
bu şarabî kumaştan, sek!

vardır herkesin bir leylâsı
-âmennâ-
ama çöle…
…kays gerek!


Vaha…

sürüleyim istedim, içindeki gurbete
gül uğrusu sabanınla

ağzımda günâşık tohumları, tırrım tırrım trampetler
otların zamanı örttüğü o yerde:

şeb-i yeldâ’dan da uzundu gece, upuzun
şaraba durduğum, kıyâma durduğum, aşka durduğum
usulca batardı aramızda bir ada
göğsünün eterinde kırkikindiler
halil ibrahim sofraları

ikrâr ile, ikrâr ile
sürdüm kendimi ağzına
ağzın ki kutlu yenilgim, şenlik ateşim
-ah, o kalabalık tenhâ!-

kim ister çarpışmayı bir yıldızla?

ben, istedim!


Ilgım…

ne zaman saysam göğü bir kuş eksik
kaç kuş saydıysam biri fazla göğünden

 huysuzum ah, kırılma kusurum
yokluğun kaç ülke eder
kırlangıç uçuşu?

yordum yoruldum, duydum ki
en güzel ergânunlar susarmış
uykusuz bir güneşin değdiği

-tâbiri câiz
izi kelâm!-

saklanma boşuna
rüyâm gördü seni

~~*~~

Perihan BAYKAL

Kurşun Kalem, Ocak-Şubat 2011

İsTaNbUl HaTıRaSı

İsTaNbUl HaTıRaSı 

~~*~~      

                            

gözüme aşk battı kör oldum!

bak bu burçlar benim körlüğüm

bu lamartin caddesi, bu ıssız göl
bu serap, bu sâdâbat, bu kız kulesi

bir renga gibi akıp gitti yaz

alevden çiçekleri o haz göğünün

al işte istanbul hatırası

bu gelin teli sarıyerden

gümüşüne keder bulaşmış bu seher

kalem kaşlı bu maçka yokuşu

melâli de bilir helâli de

düdenlerin suya yürüdüğü sevişgen gün

sonra o tan kırmızı jelvera gölgesi

sonra bu kan kokusu bu kan kokusu

bir soluyan faytondu ne zaman geçti sorulmaz

bilinmez ne zaman soldu lülesi çeşmelerin

altın ateşte sınanır dedi bir ses

acıyla yontulur elmas

sana söz!

şehrin sustuğu yerden söyleyeceğim seni

son nefesimle

yakacağım kıyıları başladığı yerden

anavasyanın

bilirsin rüyalar itirazdır kara geceye

~~*~~

Perihan BAYKAL

Onaltıkırkbeş, Sayı:19

(Bu şiirimi İsveç'teki bir yazarlar buluşmasında, değer görüp seslendiren sevgili Ayşe Kilimci'ye sonsuzca teşekkür ediyorum. Ah, İstanbul! Gam yemem artık, gamından gayrı.)

SAGU

SAGU

1.

-bugün aşk için ne yaptın?

el cevap:

-öldüm!

görüyor musunuz akan kanı

çeperlerimden?

tarih kadar kırmızı

k a n ı y o r bir badem ağacı

k a n ı y o r yarım kalmış bir kitap

kanıyor, söylenememiş

bir. çift. söz!

çatıda bir pal güvercin

unutmuş kuğurmayı

2.

dudağında

bir gülümsemeyle ölmekti belki

mutluluk

ah, o yitirdiğimiz mavi büyü!

büyük inanmaklar, büyük kuşlar...

3.

herkes kendi anadilinde sussun şimdi

donansın nar ağaçları, lâlüebkem

~*~

Perihan BAYKAL

SERENCAM

SERENCAM

~*~

adak tarlaları, kuzgun siyahı serencam

ya nadasındayız ömrün

ya da soykasıyız bir demin

sır'rını çaldık gölün, kırdık aynaları

son görüşümüz oldu yüzlerimizi

bu yüz, bu eller bizim değil

düşlerimiz ayrı düştüğünden beri

falcı kadın yalan söylüyor

kirli sesi, tırnakları, çürük dişleriyle

ürkütüp Lorca’nın sonelerine konan

gözümün bebeği serçeleri

bir mağara açtın içimde

sarkıt dikit tastamam

soğuk soğuk terleyen taş

duvarlarında kavı açılmadık

kuzguni bir aşk/ kanıyor

boynumdaki doğum lekesi

kırılırken çölde nergis’in sureti

uluyorken ormanda yedi başlı dev

kat sesini sesime, gel

dudağında sahte gülüşleri silen

ıslak bir ıslık/ elbisemde

yıllanmış şarap lekesi

öp beni korkularımdan

kuruyorum yeniden saatleri

Perihan BAYKAL

Onaltıkırkbeş, Aralık 2006, Sayı: 9

KÜL MESELİ

KÜL MESELİ

bağbânı çerağ bir kör bağ

emeğin zay'olduğu çağ bu çağ!

1.

"yağma yağmur

esme be deli rûzigâr!"

yolum yarda, eğnim dar!

bırak alışayım içimdeki bıçağa

işlesin yâreme hakkağın kalemi

kor âteşler yaktığım âteşgede

bırak soğusun!

sussun!

üflediğim ney… kandığım kös!

ah, sude!

sırtından vurulmuş bir ülkeyim

gözlerinde kocaman bir hayret

2.

bir ehven bulutun ellerime bıraktığı son damla

ömrüm! kelebeğin kanadına yüklü borç

-ola ki gezden, gözden tez-

ben böyle bilmez idim insi âlemi

ben ki en çok kendime diken

ele gül kızıl canfes

bir yanım fırat ağlar

bir yanımda ergene

saya geziyorum kapıları

gözlerimin bebeğinde ıslak bir ateş

uykularım

kuş uykusu

sen ak ey mavi heves, ben yuttum dilimi

3.

bir dilim aşk düştü payıma yaşamdan

aldım sardım sıracasına dünyanın

duydum acısını

erdim sırrına

vurgun demindeyim

akrebi yelkovanından uzun

saatlerin

~*~

Perihan BAYKAL

Mühür, Temmuz-Ağustos 2009

Susmalar Alfabesi

SUSMASALI

S

susmalar alfabesi

paslı diller, körelmiş im/lâ/l

geçmiyor iplikler çoğalan geceyi

hançer(eler)in keskin yeşilinde

düğümlenen zılgıt, o süreğen dal

üreyen fısıltısı mayının

-sıyrılıyor kınından kin: tısss!

hangi ak(k)or bu kontrbasın

yükselip alçalan sesinde

U

hadi daya başını omzuma

en asisi nehirlerin, son oğulu

safranlar sarısı balın

u/yuyayım çatalında kollarının

birlikte u/yanalım: andante

kurtlara ula beni

ulusun içimde bin kurt

S

her dilin alfabesi

ayrı kurur saçlarını

taraçalarında tarihin

-etçil obur meşime-

susssssss-

ma

yı/kan sorularını

yıka suyumla

~*~|

Perihan BAYKAL

Berfin Bahar, Mart 2008